ترجمهٴ بوشان از آن نظر مهم است كه نخستين ترجمهٴ فرانسه از آثار سنكا به شمار ميرود، غيراز نامههايي به لوسيليوس كه در حدود 1308 ـ 1310 مترجمي ناشناس از اهالي جنوب ايتاليا، آن را براي بارتولومو سيگينولفو1 از افراد مورد توجه شارل دوم آنژو، شاه ناپل ترجمه كردهبود. آن ترجمه خيلي زود به كاتالونيايي ترجمه شد و يك ترجمهٴ قديمي سيسيلي هم در دست است كه ممكن است از لاتيني يا از فرانسه صورت گرفتهباشد، چون سيگينولفو آخرين سالهاي عمرش را از 1310 تا حدود 1316 در سيسيل تبعيد بود.
گُلِن
ژان گُلِن، مترجم فرانسوي لاتيني به فرانسه (وفات: 1403).
ژان گُلِن در حدود 1320؟ در بلاكويل نورماندي زاده شد. در رُوان به سلك كرمليان درآمد؛ در سال 1354 در شوراي فرقهٴ خويش براي تدريس الٰهيات در پاريس برگزيده شد و خيلي زود از استادان برجستهٴ دانشگاه پاريس شد. بعدها رئيس فرقه در فرانسه شد. از جملهٴ مترجمان برگزيدهٴ شارل فرزانه (شاه 1364 ـ 1380)، بود و در اين زمينه اعتباري يافت كه در دوران پادشاهي شارل ششم از بين رفت. در سال 1403 در پاريس درگذشت.
گُلِن از فعالترين (اگرنه فعالترين) مترجمان آن عصر بود. كريستين دو پيزان او را ستودهاست. مهمترين ترجمههاي او عبارت است از:
1. يوآنس كاسيانوس اِرميتا (حدود 360 ـ 435): مائدهٴ پدران. ترجمه در سال 1370 كه به شارل پنجم اهدا شده است. كاسيانوس از بنيانگذاران رهبانيت در غرب و نيمهپلاگيوسي بود.
مائده گفتارهاي آباي مصري است. كاسيانوس در بيتاللحم تحصيل كرد، سالهاي زيادي را با زاهدان مصري گذراند، در قسطنطنيه شماس و در رم كشيش شد. پس از سال 1410 زاويهاي براي راهبِگان و صومعهٴ سن ويكتور را در مارسي تأسيس كرد. بدين سبب غالباً او را ژان مارسيليايي ميخوانند.
2. آگهي شاهان. رسالهاي كه يك تن دومينيكي پس از سال 1297 و پيش از 1314 نوشته و غالباً آن را با آيين پادشاهي اجيديوي رُمي (سيزدهم ـ 2) اشتباه ميكنند. گُلِن آن رسالهٴ مجهولالموٴلف را ترجمه كرد.
3. گيوم دُوران (سيزدهم ـ2):
علل سلسلهمراتب آسماني. مترجم فرانسه برخي قسمتها را